Advocaten Luisteren: Geert Jaspaert, stafhouder

 

Toespraak van de Stafhouder

 

 

Dat ik ervoor gekozen heb op latere leeftijd stafhouder te worden, ligt er vooral aan dat het beroep van advocaat me zeer nauw aan het hart ligt en ik rotsvast geloof dat dit beroep het enige is dat de burger de garantie kan geven op verdediging van zijn rechten op een volwaardige en kwalitatieve wijze en dat wij als advocaten, samen met de andere actoren en op grond van de geldende wetgeving hieromtrent, op een onafhankelijke manier borg staan voor recht en rechtvaardigheid.

Ik ben nu 39 jaar advocaat en heb meerdere wijzigingen binnen het balieleven meegemaakt, wat me geleerd heeft dat, los van alle veranderingen in onze organisatie en op ons werkterrein, de advocaat het sluitstuk moet blijven waarop de rechtsonderhorigen kunnen rekenen wanneer hun rechten in het gedrang dreigen te komen.

Sommige keren holden we wat achterop, maar keer op keer slagen we erin de zo belangrijke, onafhankelijke buffer te blijven tegen de tsunami van wetten en regels, de aanvallen van buiten uit af te slaan als de pijlers van ons democratisch rechtsbestel worden bestookt door andere dienstverlenende groepen binnen de rechtswereld...

Hier is het motto ‘de advocaat luistert’, gelanceerd binnen onze balie, een must maar we moeten durven toegeven dat het voor advocaten onder elkaar niet altijd geldt en dat er veel tijd verloren gaat met oeverloze discussies, met misverstanden, met wrevel, verhoudingen die slechts kunne leiden tot stagnatie wat we binnen het steeds grotere en veranderende juridische landschap zonder meer goed kunnen missen.

Zonder onafhankelijke en competente advocaten is er geen rechtvaardige maatschappij, omdat de idee dat iedereen geboren wordt met dezelfde rechten een utopie is.

In mijn jaren aan de balie heb ik de rechtstakken zien evolueren en vermeerderen, rechtbanken zien groeien, de snelheid van het maatschappelijk leven zien toenemen, de problemen van de burgers complexer zien worden, de balie zien groeien zowel in de breedte als de lengte en vooral de intensiteit en de snelheid waarmee dient te worden gewerkt hoger zien worden. Hoe sneller dit allemaal gaat des te belangrijker is het dat we ons aanpassen, de trein niet missen en zeker niet achteruitgaan alleen al omdat we stil blijven staan.

Daarom is het zo belangrijk dat we aan één koord trekken, want ook binnen de balie is er onderling begrip nodig. En daarom is het nodig dat onze deontologie, die het cement is en blijft van een goede werking, op een correcte maar soepele wijze wordt geïnterpreteerd. Er zijn nu eenmaal de eenmanskantoren, de tussenkantoren en het stijgende aantal middelgrote en grote associaties en vennootschappen van advocaten.

Geert JaspaertJuist daarom dienen we te luisteren naar elkaar, open gesprekken voeren, begrip te hebben voor de onderscheiden noden, wensen en werkwijzen. Onze eigen baliebevoegdheden dienen behouden te blijven, maat we moeten er - onder leiding van de OVB - naar streven op heel wat gebieden uniformiteit te verkrijgen. In overleg met de andere actoren dienen we te ijveren voor een vlotte rechtsbedeling, die de burger binnen een aanvaardbare en redelijke termijn uitsluitsel geeft over zijn gelijk of ongelijk. Het is onze taak als advocaat en als eerste rechter, bij de behartiging van onze zaken daar volop aan mee te werken.

Eensgezindheid kan onze positie binnen onze juridische leefwereld, ons juridisch arrondissement en daarbuiten enkel maar versterken en ons helpen om paraat te staan, klaar te zijn op het ogenblik dat dit, ter bescherming van ons beroep, nodig is.

We moeten op onze hoede zijn voor - en antwoorden klaar hebben op - het soms schadelijke wetgevende werk of de richtlijnen van het ministerie van justitie en zeker op onze qui-vive zijn om op het juiste moment te kunnen reageren. Wij zijn de veldwerkers, die, als er veranderingen worden opgelegd, soms moeten vaststellen dat de bedenkers en de makers van de wetgeving geen benul hebben van het werkelijke leven op een rechtbank of binnen de gevangenismuren, en dat zij daardoor veelal de administratieve rompslomp en de vertraging in de rechtsbedeling vergroten. Daardoor komen we in ons beroep dan soms ook in onmogelijke toestanden, in nutteloze situaties en in tijdsnood terecht.

De roep van de zijlijn om een vluggere rechtsbedeling en de zin van de politici om uit allerhande wetsvoorstellen en hervormingen munt te slaan, mogen voor ons geen reden zijn om niet langer te zorgen voor een rechtsbedeling waarin de rechten van de burger op een degelijke en competente manier en binnen een aanvaardbare termijn worden gevrijwaard. In dit opzicht moeten wij klokkenluiders zijn en, waar nodig, op het juiste ogenblik aan tafel zitten met de andere actoren.

Al te vaak heb ik het in 39 jaar in dit opzicht zien mislopen. En daarom hoop ik dat ik, samen met de leden van de pas verkozen raad, de oud-stafhouders en de confraters met specifieke ervaring, daar een en ander aan kan verbeteren, zonder evenwel meer reglementen uit de hoed, te toveren, maar door de bestaande aan te passen, zodat iedere advocaat, binnen welke structuur hij ook werkt, dit kan doen op een voor een advocaat waardige en kiese manier, zonder teveel bemoeienissen van anderen en met de bereidheid naar elkaar te luisteren en begripvol voor elkaar te zijn.

Het huis van de advocaat zal - als het klaar is - tevens de plaats zijn waar de advocaten naar elkaar kunnen luisteren en hun problemen kunnen bespreken, begrip kunnen tonen, ervaringen uitwisselen en zodoende hopelijk al veel misverstanden uit de weg kunnen helpen.

Naar de rechtsonderhorigen toe is het tevens mijn bedoeling de actie uit de tijd van stafhouder Romain Vandebroek ‘de balie naar buiten brengen’ verder uit te bouwen. Praten en uitleg geven waar het gevraagd wordt is nog altijd de beste communicatie. De boer op gaan, zelf de media gebruiken eerder dan dat zij ons gebruiken. En dat alles met de bedoeling de eerste en belangrijkste taak van de advocaat - adviseren, bemiddelen, onderhandelen - in de verf te zetten.

Ik wil mij voor u allen op het einde van mijn loopbaan 100% inzetten, een luisterend oor zijn, de problemen direct aanpakken en uit de weg helpen. maar er ook voor waken dat het balieleven zich voltrekt met respect voor elkaar, voor de deontologie en voor de confraterniteit.

Al wijzigen de structuren waarbinnen de advocaten werken en evolueren, de hoekstenen van ons beroep, ze zijn en blijven het enige middel om de advocaat te houden op de plaats die hem onderscheidt van alle andere adviserende en juridisch optredende beroepen.

Voor onze balie zal ik mij tijdens de twee volgende jaren open en waakzaam opstellen en nieuwe of noodzakelijke veranderingen voorbereiden in samenspraak met de raadsleden en alleen als er een groot draagvlak voor is, met als enige bedoeling dat deze de balie ten goede komen,. De balie naar binnen verfrissen en uitstraling geven naar buiten toe moet ons dichter bij de burger brengen en hun vertrouwen helpen behouden. Daarom is het ook mijn vaste wil alle Leuvense advocaten persoonlijk te leren kennen en hen op te roepen actiever deel te nemen aan het balieleven.

Van de grote vakantie heb ik gebruik gemaakt om de werking van de nieuwe raad voor te bereiden. Ik heb ervaren dat daar een zeer positieve, open sfeer hangt, dat de herkozen leden, er, samen met de nieuwe, in de onderscheiden commissies hard tegenaan gaan, wat mezelf en de vice-stafhouder zeer gelukkig stemt, in de zekerheid dat de balie daar slecht goed bij kan varen.

De vice-stafhouder, de leden van de raad en ikzelf zullen ervoor ijveren dat we ons beroep in een aangename, open sfeer kunnen uitoefenen. En, net zoals vroeger, staat mijn deur voor iedereen open.

Ik hoop u te mogen ontmoeten bij de vele komende activiteiten en groet u alvast zeer confraterneel,

Geert Jaspaert
Stafhouder